Wristcutters: a love story

Arafta geçen bir aşk hikayesini üçüncü ağızdan anlatmayı görev edindim bu sefer… araf dediysem özel efektlerle süslenmiş ağzınızı bir karış açıkta bırakacak bir araf beklemeyin… bildiğimiz şu anda yaşadığımız dünyayı getirin gözünüzün önüne onun daha boktan halini düşünün şimdide… filmde bahsi geçen ve gözlerimizin önüne serilen araf böyle bir yer… herkesin intihar ederek giriş hakkı kazandığı bir dünya…

Uzun süre önce dikkatimi çekmiş olan birazcık da olsa sıra dışı konusu yüzünden beni internette sonu gelmeyen aramalara itmiş olan bu film şans eseri elime geçti…
Filmdeki ana karakterimiz “Zia” dünyadan sıkılıp “Tom Waits“ eşliğinde bileklerini keserek aşk acısından kurtulduğunu sanarak arafta hayatına pizzacı olarak devam eder… boş zamanlarında bu çok az renk barındıran gri dünyada zaman öldürecek birde arkadaş edinir… Rus bir punk olan “Eugen” le kimin nasıl intihar ettiği konusunda küçük tahmin oyunları oynarlarken uğruna intihar ettiği kızında intihar ettiğini öğrenir… Zia kızı bulabilmek için Eugen ve onun içinde kara delik barındıran garip arabasıyla küçük bir yolculuğa çıkar… işte bu noktada film boyut değiştirir ve bir yol filmine dönüşür… ikinci boyut değiştirme de süper güzel otostopçu “Mikal”in arabaya alınmasıyla olur… Mikal sayesinde gri olan araf bir anda daha renkli bir dünya haline gelir… sonrasını merak edenler birazcık uğraşıp filmi izlemeye koyulsun… yoruldum anlatamayacağım…

Bu arada film Tom Waits şarkısıyla açılır ama Tom Waits o kadarıyla yetinmez… hayranlarının da bileceği gibi filmde Tom Waits de var… 1-2 saniyeliğine de değil kilit rollerden birinde rol alaraktan filmin bir kısmını işgal ederekten filmi biraz daha ilginç bi hale sokar…
Kısaca özetlemek gerekirse film arafta geçen sıradanlığın ötesinde bir aşk hikayesi vaat etmekte… duygusal komedilerden nefret eden biri olarak bana güvenin filmi izleyin diyorum… blogdaki yorumlar bölümünde teşekkürleri şimdiden görür gibiyim…