Müzik Fetişizmi
Bazen kendi kusurlarımızı arar saatlerce düşünür yine de nerde yanlış yaptığımızı bulamayız. Bazen de kusurlarımızın farkına varır ama bir türlü önüne geçemeyiz… Son zamanlarda fark edip de önüne geçemediğim bir müzik fetişizmi başladı bende… Hiç durmadan ara vermeden bir şeyler dinliyorum…
Müziği seven bir birey için gayet normal olan bu durumun derinlerine indikçe bedava müziğin her geçen gün içimdeki müzik açlığını artırdığını fetişizme dönüştürdüğünü fark ettim.
Eskiden bir albüme tanıdığım ısınma, alışma dönemini bile atlar olduğumu fark ettim… Artık ilk dinlemede sevdiğim albümler arşivlik olur oldu, diğerleriyse sayısal çöplüğün yolunu tutar oldu… Tamam bundan sonra albümü indirirken daha fazla şans tanıyacağım diyorum her seferinde… Ama olmuyor… Direnç gösteremez duruma düştüm…
Tükettikçe tüketiyorum sonundaysa “şu sıralar ne dinliyorsun?” dediklerinde kafamdaki çöplükte grup ismi ararken buluyorum kendimi…
Salak plak şirketlerini veya paraya doymayan multi milyon dolar sahibi “rock star”ları haklı göstermeye çalışmıyorum… ne kadar ideal tüketici olma yolunda olduğumuzu fark ettim sadece ona sinir oldum… Çoğul konuştum çünkü yazmaya başlamadan önce minicik bir kamuoyu araştırması yaptım ve herkes aynı şeyden şikayetçi. Kısaca fetişizmde olduğu gibi öznenin yerini nesne alır oldu ve nerdeyse bedava oldukları için şikayet eder duruma düştüm…
İşte bu kötü huylardan arınmak amacıyla birkaç haftalık bir rehabilitasyon programı uyguladım kendi kendime…
Müzik Dinlemeyi Bıraktım.
Etkili olup olmadığını merak ediyorsunuzdur… bende sonucu tam olarak anlayamadım… An itibariyle eski kaliteli olduğuna inandığım müziklere sarılmış durumdayım…
Kötü gün klasöründe duran eski dostlar şu anda açlığımı gideriyor… ama kısa süre sonra onlar yetmemeye başlayacak biliyorum….
Daha kötü ne olabilir ki diye düşünüyorum… ne yani bir defa dinlediğimiz şarkıyı bir daha dinlemez hale gelmeyiz herhalde… eğer öyle olacaksa şimdiden söyleyeyim o kadar ileri gidecek değilim…
Albümlere para vermeden ulaşıyor oluşumuz farkında olmasak da onların değerini düşürüyor… Her birine para verecek ekonomik güce sahip olamadığımdan şimdilik durum böyle devam edecek gibi görünüyor… en azından kendi içimde bir devrim yapıp dizginleri ele geçireceğim güne kadar…
O zamana kadar “yaşasın bedava müzik”…
Müziği seven bir birey için gayet normal olan bu durumun derinlerine indikçe bedava müziğin her geçen gün içimdeki müzik açlığını artırdığını fetişizme dönüştürdüğünü fark ettim.
Eskiden bir albüme tanıdığım ısınma, alışma dönemini bile atlar olduğumu fark ettim… Artık ilk dinlemede sevdiğim albümler arşivlik olur oldu, diğerleriyse sayısal çöplüğün yolunu tutar oldu… Tamam bundan sonra albümü indirirken daha fazla şans tanıyacağım diyorum her seferinde… Ama olmuyor… Direnç gösteremez duruma düştüm…
Tükettikçe tüketiyorum sonundaysa “şu sıralar ne dinliyorsun?” dediklerinde kafamdaki çöplükte grup ismi ararken buluyorum kendimi…
Salak plak şirketlerini veya paraya doymayan multi milyon dolar sahibi “rock star”ları haklı göstermeye çalışmıyorum… ne kadar ideal tüketici olma yolunda olduğumuzu fark ettim sadece ona sinir oldum… Çoğul konuştum çünkü yazmaya başlamadan önce minicik bir kamuoyu araştırması yaptım ve herkes aynı şeyden şikayetçi. Kısaca fetişizmde olduğu gibi öznenin yerini nesne alır oldu ve nerdeyse bedava oldukları için şikayet eder duruma düştüm…
İşte bu kötü huylardan arınmak amacıyla birkaç haftalık bir rehabilitasyon programı uyguladım kendi kendime…
Müzik Dinlemeyi Bıraktım.
Etkili olup olmadığını merak ediyorsunuzdur… bende sonucu tam olarak anlayamadım… An itibariyle eski kaliteli olduğuna inandığım müziklere sarılmış durumdayım…
Kötü gün klasöründe duran eski dostlar şu anda açlığımı gideriyor… ama kısa süre sonra onlar yetmemeye başlayacak biliyorum….
Daha kötü ne olabilir ki diye düşünüyorum… ne yani bir defa dinlediğimiz şarkıyı bir daha dinlemez hale gelmeyiz herhalde… eğer öyle olacaksa şimdiden söyleyeyim o kadar ileri gidecek değilim…
Albümlere para vermeden ulaşıyor oluşumuz farkında olmasak da onların değerini düşürüyor… Her birine para verecek ekonomik güce sahip olamadığımdan şimdilik durum böyle devam edecek gibi görünüyor… en azından kendi içimde bir devrim yapıp dizginleri ele geçireceğim güne kadar…
O zamana kadar “yaşasın bedava müzik”…
10 yorum:
ratm forever :))
evet RATM forever... korn değil :)
ben korncuyum hadi bakalım :P,hatta liseli metalciyim
:) liseli metalci olan stella...
rüzel örnekti radnor... teşekkürler.. "liseli metalci stella"... konu nasıl korna geldi yine anlamadım ben... stella yüzünden hep... bi git...
radnor in da house :)))
ayıb ediyon ya stella :P clubber ettin bizi, halbuki ben yurdum insanıyım
Ne güzel yazı olmuş Cennub, derdimi dillendirmişsin. Ama ben mütemadiyen balans ayarı yapıyorum kendime, iyi oluyor. Orijinal CD satın alışım da nesne fetişistliğine kadar gider mi bilemem, ben şimdilik 'arşiv yapmayı seviyorum' diyorum.
Nerelerdesin diyor musun bana? De, de... Wordpress mahkeme kararıyla kapandığından beri kendi bloğuma yazı yazamıyorum. (Aslında iş yerinden girip yazabilirim ama kimse okuyamadıktan sonra ne anlamı var dedim. Halen konser yorumlarımı yazıyorum tabi.) Ve böylece müzik yazmak konusunda sıkı bir motivasyon düşüklüğü yaşıyorum. Lakin geçiyor, hem işten güçten vakit de bulmaya başladım kendime.
Aylaaar aylar önce benden yazmamı istediğin grubu bile yazabilirim yakında, o kadar yani. Bana uzaklaştırma cezası vermeden
:)
teşşekür ederim öncelikle yazıya güzel dediğin için... yok orjinal nesen fetişistliği olmaz... yani aldığın cd yi dinliyorsan olmaz... amaç değil araç olduğu sürece tabi...
bende sana mail atma kararı almıştım... en çok yazı yazan yazarıma noldu die meraklar içersindeydim... bir türlü fırsat bulamadım...
yakında döneceğini umaraktan mektubuma burada son veriyorum...
not: zaten en kısa zamanda herkese bir adet mail atıp devam etmicek olanlarla yollarımızı ayıracağız... cidileşmenin zamanı geldi de geçiyor...
Ama Cennubcuğum, bütün yaz, teknik nedenlerden ötürü tabi ki, sanal dergimizden uzaklaşan bir editörsünüz. Biz yazarlar, uzun süreli uzaklaşmalara gelemeyecek kadar yeniyiz dergide. Bunları da göz önünde bulundurun lütfen. Mail üzerinden diskassink.
sanırım haklısınız sayın deniz ural... :D
Yorum Gönder