Doksanlı Yılların Türk Pop Müziği

Doksanlı yılların başlamasıyla birlikte "popüler" kelimesi hayatımıza girdi. Pop kültürünün çıkış noktası olan bu kelime, bize varlığını TV'yi her açışımızda farkettirdi. Günden güne artan deri ceketli yeni yetme popçular tedirgin edici danslarıyla bize doksanların pop müziğini anlattılar. Anlam aranmaması gereken şarkı sözleri ile, özensiz klipleri ile, kliplerde ördek dansı yapan popçuları ile yine de doksanlar pop müzigi hafızamıza çok istenmeyerek olsa da kazındı. O yıllarda pop o kadar "en yapılması gereken"di ki anası kötü yola düşmüş, babası ise zaten hiç olmamış olan Küçük Emrahımız bile o yıllarda tüm şakraklığı ile "hey taksi" diyebilmişti.

Emrah taksi çağırırken, Bora Gencer'in canı şeker çekmiş (hadi hadi şeker) Aşkın Nur Yengi ise olanlara inanamamıştı (ay inanmıyorum). Hakan Peker köylü güzelini sosyeteye sokmuş (köylü güzeli), Burak Kut kendisiyle oynanmasından şikayet etmiş (benimle oynama), Barbaros Hayrettin hepimizin babası olmuştu (ben sizin babanızım). Tarkan "kıl oldum abi" diyerek içini dökmüş, Serdar Ortaç geleceği görürcesine "kafayı yormam sonuna bakmam ben adam olmam" demiş, Ozan Orhon ise "ortadaki kuyu"nun varlığından bizi haberdar ederek gereken tedbiri almamızı sağlamıştı(!).

Çoğumuz o dönem müziğini "doksanlı yıllar kabusları" nın bir parçası olarak görsekte, gerçek şu ki hepimiz o dönem müziklerinin çocuklarıyız. Ufak bir hatırlatma yeterli olur sanırım (bkz.alttaki video).